Autor: onogost.me
Foto: onogost.me
12:20
26.6.2021.

Kovačević: Uputićemo incijativu da napravimo i ustanovimo turnir koji bi nosio ime Miodrag Skale Gvozdenović

U prisustvu prijatelja, porodice i poštovalaca lika i djela nedavno preminulog Miodraga Skala Gvozdenovića, u zgradi Opštine Nikšić održana je komemorativna sjednica u čast jednog od najvećih sportista koji je rođen u gradu pod Trebjesom. Proslavljeni odbojkaški reprezentativac Jugoslavije osvajač prve medalje odbojkaša na evropskim prvenstvima, preminuo je 8. maja u Subotici u 77. godini.


Istakavši da mlađe generacije za Skala Gvozdenovića nijesu saznale neposredno, već po čuvenju i priči starijih sugrađana i televizijskih voditelja, Marko Kovačević, predsjednik Opštine Nikšić, je rekao da će se lokalna samouprava potruditi da sačuva sjećanje na legendu nikšićkog i jugoslovenskog sporta.

“Ukoliko se porodica bude složila i ukoliko budemo naišli na razumijevanje grada Subotice, uputićemo inicijativu da napravimo i ustanovimo jedan turnir koji bi nosio njegovo ime, čime bi čuvali sjećanje na njega, ali i budućim generacijama dali podsticaj za najveće moguće uspjehe koji se mogu ostvariti u sportu”, poručio je Kovačević.

Cvetko Pajković, predsjednik Odbojkaškog saveza Crne Gore, je kazao da je Miodrag Skale Gvozdenović bio lider, osvajač prve jugoslovenske medalje na velikim takmičenjima, član evropske i svjetske odbojkaške elite.

“Imali smo i imamo sreću da ga prisvoji naša, odbojkaška porodica. Možda smo u tome bili, a i sada smo sebični, ali nije nam žao. Uostalom, Skale je izabrao da zvijezde dotakne preko mreže, smečujući loptu i svoj život ka vječnosti. Ali, i da je izabrao drugi put, da se odlučio za rukomet, košarku ili fudbal, u kojima je takođe bio majstor, epilog bi bio isti. Jer, na nebesima vječnosti, Skaletovo mjesto rezervisano je onoga dana kada je ugledao nikšićko sunce, kada je prvi put prohodao nikšićkom zemljom. Sada, kada joj se vraća, neka mu bude laka... Ako je to iko zaslužio, zaslužio je naš Skale”, rekao je Pajković.

Od dugogodišnjeg prijatelja oprostio se i prof. dr Blagota Mitrić, koji nije iz zdravstvenih razloga prisustvovao komemorativnoj sjednici, a čiji govor je pročitao Miloš Mrvaljević, takođe porodični prijatelj familije Gvozdenović. Mitrić je u svom oproštajnom slovu podsjetio da je Skale za veličanstvene uspjehe na sportskom polju, za sve evropske i svjetske medalje bio slavljen u cijeloj ondašnjoj velikoj Jugoslaviji, i u cijeloj Evropi, te da je preko sportskog terena proslavio Nikšić. Prisjetio se i Gvozdenovićevog rukometnog nastupa na Malom stadiona.  

“…Onaj udarac loptom na rukometnoj utakmici na Malom stadionu, kada si tim udarcem pogodio stativu i oborio cijeli gol, za koji si dobio višeminutni aplauz od svih prisutnih kao da si tim udarcem postigao deset golova. Lično, to pamtim od tada, jer je to bilo prosto neponovljivo...Pa dumajući šta da ti napišem kratko, a istinito o cijelom tvom životu, umjesto suvih biografskih podataka, svih tvojih ljudskih i sportskih pregnuća, sjetio sam se jedne Njegoševe misli iz Gorskog vijenca, kada je zapisao "BLAGO ONOM KO DOVIJEK ŽIVI, IMAO SE RAŠTA I RODIT!" Taman tako, naš dragi i nezaboravni druže i brate Skale, i ti si se IMAO RAŠTA RODITI, JER CEŚ DOVIJEKA ŽIVJETI, u svim srcima, u svim mislima, u svim sjećanjima od svih nas tvojih drugova i drugarica od prije 50 i više godina, pa zauvijek i vaskolike tvoje rodbine... U ime svih njih, sa pijetetom i  najvećim žalom i čašću, opraštamo se od tebe, nezaboravni naš druže Skale Gvozdenoviću”, pročitao je, između ostalog Miloš Mrvaljević, iz oproštajnog pisma prof. dr Blagote Mitrića.

Pisac, hroničar i publicista Maksim Vujačić se prisjetio velikog talenta Miodraga Gvozdenovića za sve sportove, ali i prvih Skaletovih profesionalnih dana bavljenja odbojkom.

“Dječak iz ulice, najprije Milovana Đilasa, pa Narodnih heroja počeo je da igra fudbal sa vršnjacima na terenu od krupne šljake ispred Dvorca kralja Nikole i Saborne crkve u kom je tada bila nikšićka Gimnazija. Kada je Gimnazija preseljena u zgradu sa fiskulturnom salom zapažen je nesvakidašnji talenat mladića za skoro sve sportske discipline, izuzetne snage i volje u učenju i nadmetanju… Presudnu ulogu za Skaletov napredak imala je fiskulturna sala Gimnazije i pokojni profesor Vojo Jovanović, koji je njemu i nikšićkim mladićima omogućio da tu provode zimske ferije od osam sati izjutra do i poslije ponoći, igrajući odbojku i košarku, kao i rukomet. Kao srednjoškolac Skale je tada bio najbolji prvotimac OK Mladost, KK Sutjeska i RK Sutjeska. U rukometu je, što se malo zna bio i juniorski rukometni reprezentativac Jugoslavije. Osnovnu školu i Gimnaziju, Skale je završio u Nikšiću, a na put sportske slave odveo ga je među odbojkaše sarajevske Bosne njen tadašnji trener i Nikšićanin Vukašin Vule Vukalović 1965. godine. U svakoj sredini gdje je bio i boravio Skale je ostavljao neizbrisiv trag, ali on je, da se poslužim Vitovim riječima, bio kompletan Nikšićanin. Tako je sebe čitavog života doživljavao i tako su ga svuda doživljavali”, kazao je Vujačić.

Nekadašnji sportski novinar Đorđije Kustudić je tokom komemorativne sjednice uputio i inicijativu prema Opštini Nikšić, a na osnovu teksta proslavljenog sportskog novinara Miodraga Đurkovića, da ime sale u Sportskom centru “Nikšić” dobije ime Miodrag Skale Gvozdenović.

Miodrag Gvozdenović je rođen 19. septembra 1944. u Nikšiću. Karijeru je počeo u OK Sutjeska, a od 1965. do 1968. bio je član Bosne iz Sarajeva, a zatim prelazi u Spartak iz Subotice.

Sa Spartakom iz Subotice je osvojio titulu prvaka Jugoslavije u sezoni 1974/1975, a potom i treće mjesto u Kupu evropskih šampiona 1976.

U reprezentaciji Jugoslavije kao kapiten osvojio je broznanu medalju na Evropskom prvenstvu 1975, zlatne medalje na Mediteranskim igrama 1967. i 1975., srebrnu (1974.) i pet bronzanih (1970, 1971, 1973, 1975. i 1976.) medalja na Balkanskim prvenstvima.

Miodrag Gvozdenović je za reprezentaciju Jugoslavije na tri Evropska prvenstva (1967, 1971. i 1975.) odigrao 25 utakmica, a igrao je i na Svjetskom prvenstvu 1970.

Dva puta je biran za najboljeg odbojkaša Evrope, a u izboru za najboljeg sportistu Jugoslavije 1975. godine zauzeo je drugo mjesto, iza atletičara Nenada Stekića.

Igračku karijeru je završio u Bosni iz Sarajeva, gdje je kasnije počeo i trenersku karijeru. Trenirao je i Spartak iz Subotice, radio kao nastavnik fizičke kulture, a do penzionisanja je radio kao profesor za sport i fizičku kulturu na Ekonomskom fakultetu u Subotici.

Dobitnik je nagrade "Sportista godine" 1975. u Subotici, Oktobarske nagrade Subotice 1975, Povelje Opštine Nikšić, zlatne značke Saveza za fizičku kulturu Jugoslavije i brojnih drugih priznanja i nagrada.

 

Ostale vijesti iz kategorije